จดหมายถึงคุณ… ขี้น้อยใจ

มาตรฐาน

ฉันกำลังเดินอยู่…. คิดว่าจะก้าวไปทางนี้นะ

บางเสียงตะโกนห้าม

บางสายตา มองดูด้วยความขัดอกขัดใจ

บางแขนกำลังแตะไหล่ฉันเบาๆ

ฉันไม่เข้าใจ …ไม่ได้เรียกร้องให้ภาคภูมิใจกับบางอย่างที่ฉันอยากลอง อยากสัมผัส อยากเดิน

บางครั้ง ฉันก็อยากถอยออกมาหลายๆก้าว มาอยู่ในมุมที่ใครๆไม่ต้องพยายามสื่อสารกับฉัน เพียงเพราะบางคนไม่เข้าใจ ไม่พยายามเข้าใจ

หลายๆครั้งที่พยายามทำในสิ่งที่คนอยากให้ทำ เพราะนั่นอาจเป็นการลบด้านความดื้อส่วนตัวไปบ้าง แต่มันก็เหมือนจะน้อยไป

คนเรา จะไม่ให้ไม่รู้อะไรบ้างเลยหรือ อย่างน้อยฉันก็รู้สึก ที่ไม่พยายามต่อปากต่อคำ ไม่อยากแสดงความคิดเห็น อย่างนี้เค้าเรียกน้อยใจไหม

ถ้าใช่…ฉันหวังไม่อยากให้มาเยือนใจดวงนี้บ่อย…

One response »

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s