one year ago…..

มาตรฐาน

1ปีที่ผ่านมา

ต้องบอกว่าเป็นหนึ่งปีที่ได้อะไรมากขึ้น  ในความรู้สึกส่วนตัว

ออกมาเจอโลกอีกโลกหนึ่งที่ต้องหัดบินให้ได้
เพราะมันค่อนข้างจะต่างกันเสียทีเดียว กับโลกใบเก่า

ถามว่าเสียดายไหม กับอะไรๆที่ผ่านมา
เสียดายไหมกับหนึ่งปีที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องช้ากว่าใครๆ

แต่ก็เป็นหนึ่งปี
ที่พอจะทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้น เจออะไรใหม่ๆในร่างเดิม

มันก็อาจจะมีอยู่บ้างตามความรู้สึกเฉกเช่นมนุษย์ทั่วไป
ทั้งหวังและถูกทำให้คาดหวัง
เจอเรื่องราวอะไรบ่อยๆเข้ากำแพงความอดทนก็พังทลายไปหลายหน
แต่ก็ดีที่ทุกครั้งที่มันพังก็ยังพยายามก่อร่างมันขึ้นมาใหม่
แย่กว่าเก่าบ้างดีกว่าที่เคยเป็นบ้างก็ว่ากันไปตามความรู้สึกมนุษย์จะรับกันไหว

น้ำตาที่ไม่ได้ออกมาจากความดีใจ
มักไม่มีค่าในรูปธรรม
เพราะไม่มีใครปรารถนาจะให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดมาเยือนไม่ว่าจะในเรื่องไหนๆของชีวิต
แต่ในแง่นามธรรมน้ำตาจะเป็นแรงใจอย่างดี
นอกจากจะสร้างกำลังใจได้ ยังสร้างเพื่อนชื่อความอดทนมาเป็นคู่หูอีก
ถึงแม้เพื่อนคนนี้จะอยู่บ้างหายบ้าง แต่มันก็อยู่กับเราเสมอเวลาที่เราเริ่มจะแย่

เพียงแต่เราไม่รู้เท่านั้นเองว่ามันอยู่
เวลาเราสุขแน่นอนเราไม่เคยรู้จักความอดทน
เพราะเราไม่เห็นว่าความอดทนจะคู่ควรกับความสุขได้อย่างไร

ชื่อไหม..ธรรมชาติของมนุษย์ชอบหลงประเด็น จับจดอยู่ที่อะไรรอบๆมากกว่า

อย่างเรื่องเรียนที่ประสบอยู่วนๆเวียนกับความไม่แน่นอน ว้าวุ่นกับความไม่แน่ใจ เลือกแล้วเลือกอีก
ที่นั่นจะดีไหม สภาพประเทศเป็นยังไง ไหนจะที่อยู่ ที่เรียน ไหนจะคนไหนจะภาษา

นี่ละมั่งความหลงประเด็น หลงไปไกลเสียด้วย
ไกลจนลืมไปเลย ลืมไปแล้วว่าที่จริงจะเอาอะไรกับเรื่องนี้

ความคิดสวยหรูที่ตัวเองตั้งไว้ว่าต้องการเรียนศาสนา
เพราะรู้ตัวดีว่าความรู้เท่าหางอึ่งอย่างนี้คงไม่เพียงพอ

เลยทำให้ต้องตั้งมาตรฐานของสถานที่ไว้เยอะ
ที่นั่นต้องอย่างงี้ที่นี่ไม่ได้ ฯลฯ

ลืมไปจริงๆว่า เรียนที่ไหนคงไม่สำคัญเท่าการปฏิบัติ ..สิ่งนี้ไม่ใช่หรือที่พร้อมจะจากบ้านเกิดเมืองนอน

จากญาติสนิทมิตรสหาย สิ่งนี้ไม่ใช่หรือ
ที่ทำให้เรารอด
!

ชาฮาดะห์จากมะดีนะฮ
คงไม่สำคัญอะไรหากไร้ซึ่งการปฏิบัติ เพราะตั๋วเข้าสวรรค์ไม่ได้แลกมาด้วยบัตรผ่านทางที่เรียกว่าปริญญารับรองการศึกษาจากที่ไหน
แต่สิ่งเดียวที่แลกสวรรค์ได้คือความดี 
ความดีเท่านั้นที่คงอยู่ และจะคงอยู่ตลอดไป

 

6 responses »

  1. อยากให้ แม่ชั้นคิดแบบแกมั่ง จังเลย อ่ะ ไปเรียน เยอะ ๆ แล้วมาแบ่งปันกันมั่งนะเพื่อน^^

  2. พูดถึงเรื่องเรียน….เราอยู่ในสถาณการณ์ที่ต้องเลือกบ่อยเอาการ แล้วตัวเองก็เจอคำพูดมากกว่าสิบครั้งว่าอยู่ที่แกว่าจะเอายังไงแล้วก็ลืมไปอีกแล้วว่า ตัวเองมีคุณสมบัติพอจะเลือกอนาคตตัวเองหรือเปล่า "เราไม่รู้ ไม่เคยรู้ และไม่สามารถรู้" ว่าอะไรจะดีกับตัวเองเลย ดีที่ยังกลับมาให้พระองค์เลือก อัลฮัมดุลิ้ลลา^^ปล. แม่ก็หวังดีกับลูกทั้งนั้น แค่บางทีเราจูนกันไม่ถึงมากกว่า

  3. มานีเอ๊ย ผุ้ใหญ่มักมองเห็นสิ่งที่กว้างกว่าเราเสมอ(ส่วนมากนะ) ^_^สุ้ๆทั้งสองคนโลกภายนอกมันชั่งโหดร้ายยยยยย

  4. เค้ามองเห็นกว้างไปพี่ เค้าเลยกังวลและเป้นห่วง กว่าที่เป็นเสมอบางทีก็อยากให้เค้า ไม่เห็น ไรบ้างเหมือนกานนะ ฮ่าๆๆๆ

  5. وما أصابكم من مصيبة فبما كسبت أيديكم ويعفو عن كثير "และเคราะห์กรรมที่ประสบแก่พวกเจ้า ก็เนื่องด้วยน้ำมือของพวกเจ้าได้ขวนขวายได้ และพระองค์ทรงอภัย (ความผิดให้) มากต่อมากแล้ว"…บางทีเรายังไม่ได้อะไรที่เราต้องการ อาจเป็นเพราะเรายังทำผิดพลาด ทำผิดต่อพระองค์…อาจจะเป็นเรื่องที่เรารู้ดี หรือเป็นเรื่องที่เราไม่รู้…ขออภัยโทษบ่อย ๆ أستغفر الله เมื่อสมองเริ่มฟุ้งซ่านก็พูดกล่าวไป…กล่าวในใจก็ได้ และก็คิดถึงความหมายไปด้วย…ว่าเราขออภัยโทษจริง ๆ นะ……ทำให้ดีที่สุดและก็ขอดุอา …และมอบหมาย…อินชาอัลลอฮฺ ….พระองค์จะทรงเปิดทางที่ดีที่สุดให้กับเรา

  6. ญะซากุมุลลอฮุคอยรอน สำหรับหลายๆความเห็นที่ว่าไป อาจเห็นตรงบ้างต่างบ้าง ก็ว่ากันไป แค่อยากเขียนไว้เฉยๆว่า"บางทีโลกมันก็ซับซ้อนกว่าที่เห็นเยอะ สิ่งที่บางคนเจอ บางคนเข้าใจ อาจจะไม่เหมือนกัน บางคนทนได้ บางคนได้ทน บางคนหาทางออกได้ บางคนก็มืดแปดด้าน นั่นก็เป็นสถานนะการณ์ต่างๆที่ยากจะเข้าใจได้เหมือนๆกันในแต่ละบุคคล" ปล. การขออภัยโทษอย่างมากๆก็จะทำให้ดุอาถูกตอบรับ เช่นกันสอดคล้องกับของอัฟนานเลยคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s