ผู้หญิงคนนึงที่อยากขอบคุณจากใจ

มาตรฐาน
….ได้มีโอกาสกลับมาอยู่บ้านอีกครั้งนึง ..แล้วความรู้สึกนึงก็กลับมาอีกแล้ว
 
   ดีหรือไม่มันบอกไม่ถูก..แต่รู้สึกว่า ใจหาย เดินเข้าเดินออก รร มาก็3ปีแล้ว สารภาพตรงๆว่าแต่ละปีมันไม่ใช่ เล่นๆ
 
ปีนี้คงจะเป็นอะไรที่รู้สึกว่า ..ได้รับอมานะห์เยอะแยะมากมาย ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะเก่ง จะไหวหลอว้า แกจะทำได้หลอ
 
แต่แล้วคนรอบข้างก็มีจิตวิทยาที่เหนือชั้น สร้างแรงใจให้เราซะมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่ก็ทนจะฟังทนจะอยู่กับคนที่มันพูดไม่รู้เรื่อง
 
แต่แกก็เข้าใจชั้น 
 
          ไม่ว่าจะเป็นคนที่เป็นกองหนุน ขอบคุณจริงๆอยากเขียนอะไรๆลงไป(หวังว่าคงไม่ว่ากัน)
 
   ปีนี้คงจะวุ่นวายที่สุด หนักหน่วงที่สุด ทรมานที่สุด อยากจบที่สุด เบื่อที่สุด เซ็งแทบบ้า อยากออกที่สุด และสุดๆ ไม่ใช่คนเข้มแข็งแต่ก็พยายามบอกกับตัวเองว่า..ต้องไป อะไรหลายๆอย่างเพิ่งเข้าใจ พี่..หนูเพิ่งเข้าใจ เพิ่งเข้าใจ หนูรู้ว่าที่ผ่านมาทำตัวได้ไม่ดี รู้สึกผิด รู้สึกเสียดาย กับอะไรๆที่มันผ่านมา ทำตัวเอง ทั้งนั้น ใช่ปัญหามันจะทำให้หนูเก่ง(หนูจะได้เก่ง)ๆ ใช่อย่างที่พี่พูดหนูเข้าใจ หลายต่อหลายครั้งที่ไม่เข้าใจ หลายต่อหลายครั้งที่คิดเอาเองว่า ทำไมพี่ไม่เข้าใจหนู และหลายครั้งที่คิดว่า พี่คงไม่เข้าใจหรอกไม่พูดดีกว่า..หลายครั้งที่ความคิดหนุเห็นว่ามันไม่ใช่ ทำไม…ถึงต้องเป็นอย่างนี้(แต่ในใจก็คิดเสมอว่าพี่มีประสบการณ์) หลายครั้งที่มีเรื่องร้อนใจ อยากจะเข้าไปหาให้พี่ช่วยแต่การสอนหนูของพี่คือการทำให้หนูคิด… อะไรควรจะทำอย่างไงและเพราะอะไร ยังจำได้ วันที่ไม่ไหวแล้วกับจุดที่ยืนอยู่แล้วบอกพี่ว่า  หนูไม่ไหวแล้ว หนูไม่ไหว น้ำตาก็คงได้แต่ปล่อยไป ให้มันไหล ไหล และไหล สงบแล้ว แล้วหนูก็ต้องลุกสู้ขึ้นอีกครั้ง .. จุดที่พี่เป็นมันต่างจากหนูมาก พี่คงเจออะไรมากมาย พี่คงรับอะไรมากมาย พี่คงคิดอะไรมากมาย แต่พี่เก่งหนูรู้พี่เก่ง ไม่รู้พี่จะว่าไงกับปีข้างหน้า..พี่คงห่วงทั้งคนทั้งหอ
แต่หนูอยากบอกพี่ว่า หนูไม่เชื่อมันในตัวเอง(หนูรู้มันไม่ดีที่คิดอย่างนั้น) ประสบการณ์หลายๆอย่างที่หนูเจอมันสอนหนู ใช่ แต่หนูไม่เหมือนพี่ หนูไม่ใช่คนที่จะครองใจใคร เก่ง เหมือนพี่ หนูเห็นพี่แล้ว หนูอยากเป็นแบบพี่น่ะ ถ้าหนูทำได้หนูก้จะทำ หนูก็อยากพิสูจน์ตัวเองแต่หนูไม่อยากพลาด หนุไม่รู้พี่จะเห็นว่าหนูเปลี่ยนแปลงมากน้อยดีแค่ไหนหรือก็เหมือนเดิม..อย่างนึงที่หนูไม่กล้า เพราะกลัวจะทำให้อะไรมันออกมาไม่ดีสิ่งที่หนูแสดงให้เห็นนั่นคือสิ่งที่พี่วัดได้ อีกอย่างหนูอาจนิสัยไม่ดี หนูอยากให้ปีสุดท้ายของหนูกับที่นี่ผ่านไปอย่างดี ไม่อยากยุ่งกับผู้คน เพราะบางอย่างมันเล่นกับความรู้สึก ใช่ถ้าหากหนูต้องกลับมาอยู่ในจุดนี้อีกครั้งหนูอาจจะต้องเจอกับอะไรมากมาย อย่างน้อยก็ต้องตัดสินใจอะไรให้เด็ดขาดกว่าที่เป็น ใช่ว่าหนุคงจะเก่งขึ้นอย่างพี่ว่า  มันเป็นความสับสนที่หนูอยากพูดให้พี่รู้
 หนูกลัวกลัวการตัดสินใจหนูจะไม่ดี แต่หนูก็ยังยืนยันในความรู้สึกเดิม หนูไม่รู้ ถึงแม้อะไรๆอาจจะไม่ใช่อย่างที่หนูคิดก็ได้
 
 ขอบคุณที่เรารู้จักกันดีมากขึ้น ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาที่น้อยนิด แต่มันก็สร้างความทรงจำอย่างดีไว้เชียวล่ะ
ขอบคุณที่มันเป็นช่วงเวลาที่น้อยนิด ที่สนิทกัน ไม่งั้น หนูคงต้องรู้สึกเคว้งและหวิวๆมากกว่านี้ถ้าถึงเวลาที่พี่ต้องก้าวไปอยู่อีกจุดนึง
ขอบคุณที่สอนหนู ทั้งที่บางทีพี่เองก็อาจไม่รู้ตัว
ขอบคุณสำหรับการเป็นต้นแบบทั้งด้านศาสนาและการครองใจคน
ขอบคุณความห่วงใย+ความคิดถึงซึ่งๆหน้า
ขอบคุณหน้าตาน่ารักซึ้งๆ+เสน่ห์ที่ไม่เหมือนใคร หนูคงจดจำไปอีกนาน
ขอบคุณสำหรับที่พักพิงยามเมื่อไม่รู้จะไปไหน..
ขอบคุณสำหรับน้ำใจที่พร้อมหยิบยื่นกันเสมอมา
 
   …..ขอบคุณ (ผู้เป็นที่รักying) จริงๆ
 
 
 

One response »

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s